บทนำ
“ใช่ ฉันอยากมีผัว อยากมาก แต่ต้องไม่ใช่นาย จำเอาไว้”
มาริออส ซาเวลลาส มังกรร้ายตัวสุดท้ายของ Black Dragon ชายหนุ่มคือเทพบุตรแห่งสงคราม ความอหังการอัดแน่นอยู่เต็มตัว ดวงตาสีน้ำเงินเข้มเต็มไปด้วยความเร่าร้อนประดุจเปลวเพลิงยามจับจ้องไปยังอริศัตรู วังวนของชีวิตโสดคือการได้ระบายความใคร่กับสาวสวยมากหน้าหลายตาและลงท้ายด้วยการเอาเงินฟาดหัว แต่ทุกอย่างกลับต้องมาสะดุดเมื่อเขาพลั้งพลาดได้ลิ้มรสเนื้อหวานของผู้หญิงปากร้ายที่ตัวเองตั้งแง่และแสนเกลียดชัง ซึ่งเหตุการณ์สวาทในครั้งนั้นก็เปลี่ยนแปลงชีวิตเพลบอยเช่นเขาไปตลอดกาล
พิมรัก อาเมทีรอส หญิงสาวชาวไทยที่ถูกเลี้ยงดูในต่างแดน ชีวิตในวัยเยาว์ของหล่อนเต็มไปด้วยความเพ้อฝัน คุณชายใหญ่แห่งซาเวลลาสคือเทพบุตรในหัวใจที่หล่อนใฝ่ฝันว่าจะต้องได้มาครอบครอง แต่อุปสรรคของความรักในครั้งนี้คือผู้ชายปากร้ายที่จ้องจะถากถางด้วยวาจาเผ็ดร้อนทุกครั้งที่เจอหน้า หล่อนบอกตัวเองว่าเกลียดมาริออส ซาเวลลาสที่สุด แต่ทำไม ยามที่กายสาวถูกรังแกจากสัมผัสป่าเถื่อนของเขา หล่อนถึงได้รู้สึกดีเหลือเกิน...
นี่หล่อนไม่ได้เกลียดมาริออสหรอกหรือ?
บท 1
มาริออส ซาเวลลาส คือชายหนุ่มผู้มีรูปโฉมหล่อเหลาชนิดที่เรียกได้ว่าสามารถกระชากสาวๆ ให้ตื่นจากความฝันได้เลยทีเดียว เขาคือหนุ่มหล่อทายาทมังกรดำ หนุ่มคนสุดท้ายที่ยังครอบครองความโสดเอาไว้อย่างเหนียวแน่นของซาเวลลาส ตระกูลของมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในกรีซและประเทศใกล้เคียง
มาริออสคือผู้ชายที่ผู้หญิงทั้งโลกฝันถึง แต่เขาอันตรายเกินกว่าที่สาวๆ พวกนั้นจะสามารถครอบครองได้ ดวงตาสีน้ำเงินเข้มไม่ต่างจากบรรดาพี่ชายของตัวเองลุกโชนด้วยไฟปรารถนาเสมอยามสนุกบนเตียงกับสาวสวยมากหน้าหลายตา กิจกรรมยามว่างจากหน้าที่ดูแลกิจการของครอบครัวคือการออกท่องราตรี และหิ้วนางฟ้ายามค่ำคืนกลับไปเสพสมบนเตียงกว้าง ก่อนจะเขี่ยทิ้งในตอนเช้าของวันต่อมา มันเป็นแบบนี้เสมอ และมาริออสก็พึงพอใจกับชีวิตโสดแสนสนุกของตัวเองเป็นที่สุด จวบจนกระทั่งเกิดเรื่องในคืนนั้นขึ้น...
พิมรัก อาเมทีรอส ผู้หญิงหน้าตาสะสวย แต่ปากคอเราะรายจนต้องเมินหน้าหนี ในสายตาหล่อนไม่เคยมองเห็นเขามาก่อน เพราะแม่คุณหลงรักเพเรอคลิสพี่ชายใหญ่ของซาเวลลาสตั้งแต่สมัยวัยรุ่น จนถึงบัดนี้ แม่นั่นก็ยังลุ่มหลงพี่ชายของเขาอยู่ แม้กระทั่งยามที่เนื้อตัวของหล่อนตกเป็นของเขาแล้วก็ตาม
สันกรามกระด้างมีไรหนวดขึ้นประปรายขบกันแน่น มือบีบปากการาคาแพงในมือแน่น
“บ้าฉิบ!” ร่างสูงใหญ่ไม่อาจจะทนนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว มาริออสก้าวพ้นออกไปจากห้องทำงานกว้าง ไปหยุดที่หน้าโต๊ะของเลขานุการประจำตัว
“ผมจะออกไปข้างนอก และไม่กลับเข้ามาอีกในวันนี้ ถ้ามีงานด่วนโทร. ติดต่อได้ทางมือถือตลอดเวลา”
“ค่ะ คุณมาร์ซ”
ชายหนุ่มก้าวเดินตรงไปที่ลิฟต์ตัวใหญ่ ซึ่งเป็นลิฟต์เฉพาะสำหรับผู้บริหารเท่านั้น เพียงแค่นิ้วสัมผัสลงบนปุ่มด้านหน้า ประตูก็เลื่อนเปิดออก มาริออสก้าวเข้าไปภายในห้องสี่เหลี่ยมเย็นฉ่ำ ยอมให้มันพาเขาดิ่งลงสู่ชั้นล่างของอาคารสูงระฟ้าด้วยความเต็มใจ
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรีบวิ่งมาโค้งศีรษะทำความเคารพ ก่อนจะกุลีกุจอเปิดประตูรถให้
“ขอบใจ”
“คุณมาร์ซจะกลับแล้วหรือครับ”
“อืม” ชายหนุ่มตอบสั้นๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปภายในรถ ไม่ช้ารถสปอร์ตหรูสีดำก็แล่นออกไปด้วยความเร็วสูง
เสียงเพลงสากลที่ชื่นชอบดังคลออยู่ภายในรถ แต่แทนที่จะทำให้สมองของมาริออสสดชื่นรื่นเริง มันกลับยิ่งทำให้เขาดำดิ่งลงสู่เหวแห่งอดีตที่น่าสะอิดสะเอียนเป็นที่สุด
อดีตกับผู้หญิงคนนั้น...ผู้หญิงที่แม้ว่าจะตกเป็นของเขาแล้ว แต่หล่อนก็ไม่เคยสนใจไยดีเขาเลย ตรงกันข้าม หล่อนกลับยิ่งวิ่งหนี แถมยังขว้างปาความเกลียดชังใส่หน้าเขาอย่างไร้ความปรานี เขาควรจะหยุดสนใจหล่อนแล้วปล่อยให้เรื่องบ้าๆ นั่นมันจบลงไป เหมือนกับที่เขาเคยกระทำมาจนเป็นกิจวัตร แต่ทำไมนะ เขากลับไม่อาจลบลืมความรู้สึกแบบนั้นลงได้
ความรู้สึกดียามถูกบีบรัดด้วยร่างกายของพิมรัก ความรู้สึกมหัศจรรย์ยามที่ได้ครอบครองหล่อน
“บ้าจริง” มาริออสสบถออกมาอีกครั้งอย่างหงุดหงิด เกลียดชังตัวเองจนแทบอยากจะควักสมองทิ้งไปเสีย แต่มันไม่ใช่สมองอย่างเดียวหรอกที่ควรจะเอาทิ้งไป เพราะไอ้อวัยวะส่วนล่างที่กึ่งกลางลำตัวก็ควรจะตัดทิ้งไปด้วย
ชายหนุ่มกัดฟันแน่นอย่างโมโหที่ร่างกายเจนจัดเชี่ยวชาญของตัวเองมีปฏิกิริยาแข็งชันขึ้นมาเพียงแค่นึกถึงพิมรัก เขาไม่เคยมีปัญหากับการควบคุมความปรารถนาของตัวเอง แต่กับผู้หญิงคนนี้ แค่คิดถึงชื่อหล่อน ความต้องการทางเพศของเขาก็ล้นปรี่จนแทบจะทะลักออกมาสร้างความอับอายอยู่แล้ว
พิมรักก็แค่ผู้หญิงที่หน้าตาสะสวย รูปร่างอรชร และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ไม่ได้ให้ความสนใจในรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาเกินมนุษย์ของเขาเลย อาจจะเป็นเพราะหล่อนหลงรักพี่ชายของเขาอยู่ หรือไม่ก็เพราะหล่อนกับเขาเกิดมาเพื่อเป็นอริศัตรูกันเท่านั้น
แต่สำหรับเขาแล้ว พิมรักเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ทำให้ร่างกายของเขาปั่นป่วน งุ่นง่าน และเต็มไปด้วยความหื่นกระหายรุนแรง เขาต้องการจะครอบครองหล่อนตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น แต่เพราะรู้ว่าหล่อนรักเพเรอคลิส ทำให้เขาจำต้องถอยห่างออกมา และซ่อนความหิวกระหายเอาไว้ใต้ความหยาบคายของตัวเอง
เขายังจดจำวินาทีที่ได้ฝากฝังรักลงไปในร่างเล็กแคบได้เป็นอย่างดี แม้ยามนั้นจะเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ความผิดหวัง แต่ความเสียวซ่านจากการถูกกลีบเนื้ออ่อนเดียงสาบีบรัด ก็ทำให้เขาเกร็งกระตุกด้วยความกระสันไปทั้งตัว
เขาจำไม่ได้ว่าเพราะอะไรถึงเลือกที่จะขืนใจพิมรัก ทั้งๆ ที่ผู้ชายอย่างเขามีวิธีอื่นอีกมากมายสำหรับลงโทษผู้หญิงมากเล่ห์อย่างหล่อน แต่เขากลับไม่รู้สึกเสียใจเลยกับสิ่งที่ได้ทำลงไป เพราะตอนนี้เขาได้เป็นเจ้าของพิมรักอย่างสมบูรณ์แล้ว
รถสปอร์ตหรูยังคงขับเคลื่อนไปข้างหน้าตามเส้นทางที่เจ้าของรถเคยชิน ในขณะที่สมองของคนขับยังไม่อาจจะสลัดความโหยหาที่กำลังกัดกินร่างหนุ่มออกไปได้ เพราะแม้แต่ในขณะนี้ เขาก็ยังหิวกระหายที่จะฝากฝังรักลงไปในร่างของพิมรักอีกครั้ง และเขาจะทำมันให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีใดก็ตาม
สิบนาทีต่อมาซูเปอร์คาร์คันงามก็แล่นมาจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์หรูหลังมหึมา ดาร์กอน คาสเทลโล คือที่พำนักของเขาตั้งแต่ลืมตาดูโลก และที่นี่มันก็ใหญ่โตเกินกว่าที่เขาจะแยกตัวออกไปอยู่ตามลำพัง
ชายหนุ่มก้าวลงจากรถ ส่งเสื้อสูทตัวนอก และกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊กให้แก่สาวใช้ที่มารอ
บทล่าสุด
#79 บทที่ 79 ตอนอวสาน
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#78 บทที่ 78 ตอนที่ 78
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#77 บทที่ 77 ตอนที่ 77
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#76 บทที่ 76 ตอนที่ 76
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#75 บทที่ 75 ตอนที่ 75
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#74 บทที่ 74 ตอนที่ 74
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#73 บทที่ 73 ตอนที่ 73
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#72 บทที่ 72 ตอนที่ 72
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#71 บทที่ 71 ตอนที่ 71
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#70 บทที่ 70 ตอนที่ 70
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













